15-09-15

Reddeloos




Heel eventjes breek je door en galmt je stem in zuivere octaven.
Vloeit je fontein over mijn dorre tuin. Ik voel je en houd je vast.
Kleiner word ik, steeds kleiner... Totdat ik merk dat je niet echt bent,
ik ril en zie dat je vergif bent, en alles onderstroomt van je haat

~

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Dank u